RAMAZANSKE LEKSIČKE MAHSUZIJE 14: Meazallah

Piše: Jasmin Hodžić

Amiru D.

U jednom razgovoru među Čolakovićevim protagonistima u romanu Legenda o Ali-paši, stoji ovako:

–Ali, bi li ti nju kao pušćenicu?

–Kako? Ne govori o tom, dina ti! Nisam je ja vrijedan, ni da je, meazallah, svjetska nevaljalica bila.

Ili, slično:

–Nećeš, biva, da mi budeš prijatelj?

–Meazallah, ama nisam ja tvoj akran, ti ulema, a ja...

–Zar ti ne znaš da u Kur'anu stoji: »Zaista ste vi svi braća.«

Sastavljeno od imenice ma’eza (مَعَاذ) koja označava zaštitu ili utočište (šire poznato kao euza) spojeno sa Allah, daje maezallah (مَعَاذَ اللَّهِ).

Merlinova Ne zovi me na grijeh, koja počinje sa:

Kako si noćas, lijepa Zulejha?

– ima direktnu aluziju na Kur’an, jer naslovom i refrenom poručuje Samo me ne zovi na grijeh, upravo slično kao: maezallah (مَعَاذَ اللَّهِ), što znači:

Bože sačuvaj! Ili: Allahovu zaštitu tražim! Ili: Ne daj Bože!

–koje je odgovor Jusufa a. s. na Zulejhino: Dođi!  – nakon čega je lažno optužen i utamničen.

U tom momentu Zulejha je žena vladara Misira, dok je Jusuf a. s. u službi na njihovu dvoru. Pritom se dešava sljedeće:

وَرَاوَدَتْهُ الَّتِي هُوَ فِي بَيْتِهَا عَنْ نَفْسِهِ وَغَلَّقَتِ الْأَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۚ قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ ۖ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوَايَ ۖ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ

I poče ga na grijeh navoditi ona u čijoj je kući bio, pa zaključa sva vrata i reče: "Dođi!"                       
"Allahovu zaštitu tražim!", uzviknu on, "gospodar me moj lijepo pazi; a zulumćari neće nikad uspjeti."

(Kur’an, 12: 23)

وَقَالَ نِسْوَةٌ فِي الْمَدِينَةِ امْرَأَتُ الْعَزِيزِ تُرَاوِدُ فَتَاهَا عَنْ نَفْسِهِ ۖ قَدْ شَغَفَهَا حُبًّا ۖ إِنَّا لَنَرَاهَا فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

I žene u gradu počeše govorkati: "Velikaševa žena zavodi mladića, slugu svoga, u njega se ludo zaljubila! Mi mislimo da je ona u zabludi očitoj.”

فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ أَرْسَلَتْ إِلَيْهِنَّ وَأَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَأً وَآتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكِّينًا وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۖ فَلَمَّا رَأَيْنَهُ أَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنْ هَٰذَا إِلَّا مَلَكٌ كَرِيمٌ

Kad ona ču za ogovaranja njihova, posla po njih, te im priredi divane, dade svakoj od njih po nož i reče: "Izađi pred njih!" A kad ga one ugledaše, zadiviše se ljepoti njegovoj i po rukama svojim se porezaše; "Bože, bože!" – uskliknuše – "ovo nije čovjek, ovo je melek plemeniti!"

(Kur’an, 12: 30, 31)

 Kod Merlina stoji:

Noćas sam Jusuf iz Misira
Vječni mornar Božije luke
Noćas sam samac sred svemira
To je tako, a ti reži ruke

P. S. Jusuf a. s. je još jednom upotrijebio ovaj izraz maezallah (مَعَاذَاللَّهِ) – Sačuvaj Bože/ Ne daj Bože, ili: Allahovu zaštitu tražim – i to kad je već i sam postao vladar i kad je trebao kod sebe zadržati svoga brata Benjamina, pa je odbio prijedlog svoje braće koja ga tada još nisu bila prepoznala, da uzme nekog drugog – nakon što je namjerno Benjaminu bio podmetnuo predmet za koji će ga “lažno optužiti”:

قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلَّا مَنْ وَجَدْنَا مَتَاعَنَا عِنْدَهُ إِنَّا إِذًا لَظَالِمُونَ

"Sačuvaj Bože," – reče – "da uzmemo nekog drugog do onoga u koga smo naš predmet našli! Tada bismo zaista bili nepravedni."

(Kur’an, 12: 79)

Dva puta lažna optužba!

Dva puta borba za pravdu!

Dva puta: Maezallah (مَعَاذَ اللَّهِ)!

(Preporod.info)