U Zaimovom dolu obilježeni dani otpora i sjećanja na komandanta Zaima Imamovića i Prvu drinsku brigadu

Na prostoru Zaimovog dola, nadomak Goražda, i ove godine okupili su se bivši pripadnici Prve drinske udarne brigade Armije Republike Bosne i Hercegovine, članovi porodica poginulih boraca, planinari, atletičari i brojni građani, kako bi odali počast onima koji su u najtežim danima stali u odbranu grada i države.

Mjesto na kojem je komandant Zaim Imamović postrojio prve borce brigade koja će kasnije postati jedan od simbola otpora u Podrinju ponovo je bilo prostor sjećanja na maj 1992. godine i dane kada su se, gotovo bez naoružanja, mladići odlučili suprotstaviti daleko nadmoćnijem agresoru.

Manifestacija „Zaimov do – da se pamti“, koju od 2012. godine organizuje Udruženje za očuvanje lika i djela Zaima Imamovića i saboraca, počela je tradicionalnim maratonom „Tragom drinskih brigada“.

Maratonci iz Goražda krenuli su s lokaliteta Rorovi, mjesta koje je tokom rata bilo jedna od ključnih agresorskih pozicija s kojih je granatiran grad, a gdje se danas nalazi spomen-soba posvećena legendarnom komandantu.

Na putu prema Zaimovom dolu, preko Sadbe i Ilovače, učesnici su se zaustavljali kod spomen-obilježja, polažući cvijeće i odajući počast poginulim braniocima.

Istovremeno je organizovan i tradicionalni planinarski pohod stazama koje povezuju Sadbu, Ilovaču, Posestru i Zaimov do. Poseban pečat ovogodišnjem okupljanju dalo je prisustvo velikog broja mladih ljudi, što su bivši saborci ocijenili jednom od najvažnijih poruka manifestacije – da kultura sjećanja i priče o odbrani Goražda nastavljaju živjeti među novim generacijama.

Tokom programa podsjećeno je da su upravo na ovom području organizovani prvi oblici otpora agresiji u Bosni i Hercegovini. Još sredinom aprila 1992. godine u Zebinoj šumi formirana je jedna četa, dok je 9. maja komandant Zaim Imamović okupio borce iz Ilovače i okolnih sela, formirajući jedinicu spremnu za odbranu Goražda.

Već 13. i 14. maja na Posestri zvanično je formirana Prva drinska brigada, dok se komanda nalazila na Sadbi. U isto vrijeme hiljade izbjeglica iz Foče i okolnih mjesta tražile su spas pred agresijom koju je predvodila tadašnja JNA. Dok su civili spašavali živote, organizatori otpora pripremali su prve ozbiljne akcije odbrane.

Među događajima koji su ostali duboko urezani u sjećanje boraca posebno mjesto zauzima akcija zauzimanja kote Stolac 7. maja 1992. godine, strateške tačke sa koje se kontrolisao prostor od Osanice do Ilovače.

Saborci ističu da je upravo ta akcija pokazala odlučnost komandanta Zaima Imamovića, ali i spremnost njegovih boraca da brane svaki pedalj teritorije.

Borci Prve drinske brigade kasnije su vodili neke od najtežih bitaka za opstanak Goražda. Na linijama prema Osanici suprotstavljali su se tenkovima i transporterima često s minimalnim količinama naoružanja, a među najznačajnijim bitkama ostala je upamćena Bitka na Zebinoj šumi, koja je bila od presudnog značaja za odbranu Osanice i opstanak Goražda.

Više od 500 pripadnika Prve drinske brigade položilo je živote u odbrani domovine. Njihovi saborci danas ističu da ih je kroz rat nosilo jedinstvo i odlučnost da odbrane svoj narod i grad.

U Zaimovom dolu položeno je cvijeće i proučena Fatiha poginulim borcima, dok su se preživjeli saborci još jednom okupili na mjestu koje za njih predstavlja simbol otpora i zajedništva.

Poruka ovogodišnjeg okupljanja bila je da sjećanje ne smije izblijediti. Dok god stazama Zebine šume prolaze planinari, dok maratonci obilaze puteve drinskih brigada i mladi pokazuju interesovanje za priče o odbrani Goražda, trajat će i uspomena na komandanta Zaima Imamovića i njegove saborce.

Zaim Imamović, nekadašnji oficir JNA, napustio je tu vojsku kako bi organizovao otpor agresiji u rodnom Goraždu.

Bio je jedan od ključnih organizatora odbrane istočne Bosne i komandovao operacijama „Krug“ i „Drina“, tokom kojih je 18. septembra 1992. godine oslobođena kompletna teritorija općine Goražde i dijelovi susjednih općina.

Iako je tokom rata ranjavan šest puta, ostajao je uz svoje borce do posljednjih dana rata. Poginuo je 9. oktobra 1995. godine u rejonu Rogojske grede, svega nekoliko dana prije potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma.

Posthumno je odlikovan najvećim ratnim priznanjem „Zlatni ljiljan“ i činom brigadira, a njegovo ime danas nose kasarna u Pazariću i jedna od goraždanskih ulica. Spomenik podignut u njegovu čast ostaje trajni podsjetnik na otpor i borbu za opstanak naroda u Podrinju.

(Armin Mešić/Preporod.info)